Τα διάφορα είδη του γένους αυτού μεγαλώνουν χαμηλά στο έδαφος και συνήθως σχηματίζουν γκρουπάκια με αναρίθμητα νούμερα βλαστών. Οι μπλε-πράσινοι, ή οι κιντρινο-πράσινοι ή μερικές φορές κοκκινο- πράσινοι βλαστοί είναι ως επί το πλείστον σφαίρες πεπλατυσμένες με βυθισμένους μυτερούς βλαστούς- το μεγαλύτερο μέρος του φυτού βρίσκεται υπόγεια (σαν τον τρόπο που φυτρώνουν τα καρότα). Είναι συχνά, μεγάλες, κάθετες ραβδώσεις που περιέχουν κομμάτια κοντά και στρογγυλά ή κομμάτια σαν να έχουν καμπούρα με χτυπήματα. Από τα ανοιχτόχρωμα ή σκουρόχρωμα εξογκώματα με τα μυτερά άκρα, προκύπτει μια τούφα ή χνούδι από μαλακές, κιτρινωπές ή υπόλευκες μάλλινες τρίχες. Αγκάθια δεν υπάρχουν. Τα λουλούδια τους είναι ρόζ ή άσπρα με ελαφρύ κιτρινωπό χρώμα, μερικές φορές μπορεί να είναι και κόκκινα. Ανοίγουν κατά την διάρκεια της ημέρας και γίνεται να φτάσουν από 1 μέχρι 2,4 εκατοστά μάκρος, με διάμετρο από 1 μέχρι 2,2 εκατοστά. Σε ύψος φτάνουν από 2 μέχρι 7 εκατοστά και διάμετρο από 4 μέχρι 12 εκατοστά.
Ο κάκτος παράγει τα λουλούδια σποραδικά: πάνω τους υπάρχουν μικρά βρώσιμα ροζ φρουτάκια. Αυτές οι επιμηκημένες συλλογικές παρεούλες των σαρκώδων φρούτων είναι γυμνά και περισσότερο ή λιγότερο ρόδινου χρώματος. Σε ώριμη φάση, είναι καφέ με άσπρα χρώματα και ξερά, δεν σκάνε από μόνοι τους, έχουν μάκρος ανάμεσα 1,5 και 2 εκατοστά. Οι σπόροι απαιτούν ζέστη και υγρό κλίμα για να βλαστήσουν, είναι μαύροι, σε σχήμα αχλαδιού που φτάνουν από 1 μέχρι 1,5 μ. μ. μακριά και 1 μ. μ. πλατιά.
Ανθίζει από το Μάρτιο μέχρι το Μάιο, και μερικές φορές ως και αργά το Σεπτέμβριο.
Η κορυφή του κάκτου αυτή που μεγαλώνει έξω από το έδαφος, αναφέρεται ως «κορόνα» ή κουμπιά πεγιότ ή μεσκαλίνο. Η Ισπανική κοινή ονομασία που χρησιμοποιείται και στα Αγγλικά, είναι «peyote» από την Nahuatl (μία γλώσσα ή γκρούπ από γλώσσες από την Uto-Aztecan language family – της γλώσσας των Αμερικάνων του τόπου), της λέξης «peyōtl» που σημαίνει «γιαλάδα» ή «γυαλιστερός». Οι ντόπιοι Αμερικάνοι έχουν κάνει χρήση του κάκτου τουλάχιστον 5,500 χιλιάδες χρόνια.
Αποτελείται από κουμπιά σε σχήμα δίσκου όπου είναι κομμένα πάνω από τις ρίζες και κάποιες φορές ξεραίνονται. Αυτά είναι που οι άνθρωποι μπορούν να καταναλώσουν (είτε φρέσκα είτε ξεραμένα, όπως είναι). Όταν μεγαλώσει σωστά, η κορυφή από την ρίζα θα σχηματίσει έναν κάλλο και η ρίζα δεν θα σαπίσει. Όταν χρησιμοποιούνται φτωχές τεχνικές συγκομιδής, παρόλα αυτά, ολόκληρο το φυτό πεθαίνει.
Ας εξετάσουμε λοιπόν, τις Ψυχεδελικές ή ψυχοδηλωτικές ουσίες από την χημική επιστημονική πλευρά για να καταλάβουμε για τι ακριβώς μιλάμε: είναι μια υποκατηγορία ψυχοτρόπων ουσιών που μπορούν να τροποποιήσουν το πώς βλέπεις τα πράγματα, το πώς νιώθεις και το ποιος είσαι, με πολύ παράξενο και συνάμα ενδιαφέρον τρόπο — πιθανότατα είναι οι πιο ενδιαφέρουσες και οι πιο αμφιλεγόμενες ψυχοτρόπες ουσίες. Aς τις χωρίσουμε σε τρεις κατηγορίες βάσει της χημικής τους δομής: είναι οι τρυπταμίνες οι φαινυλαιθυλαμίνες και οι εργολίνες.
Αυτές στις οποίες εμείς θα ασχοληθούμε εδώ και στις οποίες ανήκει το πεγιότ είναι οι φαινυλαιθυλαμίνες, μιαφαινυλομάδαμε την αιθυλική αλυσίδα και την αμίνη. Πρώτη και κύρια είναι η μεσκαλίνη, όπου βρίσκεται στο peyote,, όπως και στο γένος Trichocereus.
Στην Ελλάδα, η γνώση για αυτόν τον κάκτο έφτασε κυρίως μέσω των παραμυθιών τουCarlos Castanedaενός ανθρωπολόγου της Αμερικής γνωστός από τα βιβλία του που κυκλοφόρησαν και στην χώρα μας. Σε αυτή την κατηγορία επίσης ανήκουν πολλά δημιουργήματα τουAlexander Shulginόπωςδιάφορα “” που κυκλοφόρησαν και στην χώρα μας σαν το2C-Iκαι το2C-E.
Στην Νότια Αμερική. Δηλ. βόρειο Τέξας και στα κράτη του Μεξικού Κοαχουίλα, Νέο Λεόν, Ταμαουλίπας και Σαν Λούις Ποτόσι είναι το σπίτι του. Κυρίως βρίσκεται στην έρημο Τσιουάουα μεταξύ θάμνων, ιδίως όπου υπάρχει ασβεστόλιθος - πάνω του ή κοντά του.
Στον επιστημονικό κλάδο και στα εργαστήρια αυτού, οι μελέτες δείχνουν ότι υπάρχουν δύο μεγάλες και διακριτές κατηγορίες πληθυσμού του πεγιότ, όπου και αντιπροσωπεύουν δύο είδη:
Το πρώτο είναι η Λοφοφόρα γουιλιάμσι, ο κοινός και γνωστός εχινόκακτος, αποτελείται από έναν μεγάλο βόρειο πληθυσμό που εκτείνεται από το νότιο Τέξας, προεκτείνοντας το μέγεθός του προς τα νότια κατά μήκος του οροπεδίου του βόρειου Μεξικού. Αυτός ο ποικιλόμορφος πληθυσμός βρίσκεται σε μεγάλη έκταση και καταλήγει στο νότιο όριό του στην μεξικανική πολιτεία του Σαν Λούις Ποτόσι, όπου, κοντά στην διασταύρωση των ομοσπονδιακών αυτοκινητόδρομων 57 και 80, για παράδειγμα, σχηματίζει τεράστιες ποικιλόμορφες συστάδες.
Το δεύτερο είδος Λοφοφόρα ντιφιούζα (L. diffusa) είναι ένας πληθυσμός που βρίσκεται πιο νότια, όπου απαντάται στην ξερή κεντρική περιοχή της πολιτείας του Κουερετάρο, στο Μεξικό. Αυτό το είδος διαφέρει από το πιο γνωστό Λοφοφόρα γουιλιάμσι, όντας κιτρινο-πράσινο παρά μπλε-πράσινο στο χρώμα, με την έλλειψη κάθε είδους νευρώσεων ή αυλακίων, έχοντας ανεπαρκώς ανεπτυγμένα ποδάρια (οι αυξημένες καμπούρες) και με το να είναι πιο ήπια καμπουριασμένο, και πιο χυμώδης ως φυτό.
Μέχρι τη δεκαετία του 1950 δεν υπήρξε καμία προσεκτική και εκτεταμένη βοτανική μελέτη για το πεγιότ . Φυτά τα οποία έχουν τεθεί σε χημικό εργαστήριο ή σε φυτοκομικό θερμοκήπιο - είχαν μικρή ή καθόλου τεκμηρίωση, που ήταν διατιθέμενη μόνο στο πλαίσιο συλλογής , για τον τόπο καταγωγής τους ή για άλλα σημαντικά χαρακτηριστικά τους. Ως αποτέλεσμα , στα φυτά από τον ίδιο πληθυσμό, μερικές φορές τους δίνονταν διαφορετικές επιστημονικές ονομασίες και αυτών που βρίσκονταν σε ξεχωριστές περιοχές, συχνά τους έδιναν το ίδιο όνομα .
Αυτή η έλλειψη κατανόησης της βοτανικής , κυρίως λόγω του ανεπαρκούς πεδίου και των επίσης ανεπαρκών εργαστηριακών μελετών , ως εκ τούτου οδήγησε σε λάθη και σύγχυση από τους ιστορικούς , ανθρωπολόγους , χημικούς , φαρμακοποιούς και άλλους . Για παράδειγμα, έχουν γίνει πολλές αναφορές για το πεγιότ ως ανήκοντα στο γένος «Anhalonium» . Αυτό το όνομα είναι βοτανικά άκυρο, λόγω του ότι εφαρμόστηκε στην ομάδα των φυτών που είχε νωρίτερα ονομαστεί «Ariocarpus» : Ως εκ τούτου , αργότερα το όνομά «Anhalonium» δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εν λόγω ομάδα ή οποιαδήποτε άλλη ομάδα φυτών, όπως π.χ. το πεγιότ . Ωστόσο, το όνομα «Anhalonium» έχει χρησιμοποιηθεί τόσο ευρέως για τόσο πολύ καιρό -περίπου έναν αιώνα- που λίγοι άνθρωποι , εκτός από τους βοτανολόγους που ειδικεύονται στην ταξινόμηση, θα είχαν επίγνωση του γεγονότος ότι το όνομα δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται . Η σύγχυση και οι δυσκολίες που έχουν προκύψει κατά πάσα πιθανότητα δεν θα μπορέσουν ποτέ να εξομαλυνθούν τελείως .
Ένα άλλο σοβαρό πρόβλημα, δημιουργήθηκε στη δεκαετία του 1890 , όταν ο Γερμανός χημικός Arthur Heffter έλαβε ένα δέμα που δεν τεκμηρίωνε επαρκώς και σωστά τα δείγματα του πεγιότ που είχε εντοπίσει αυτός που τα έστειλε, για εργαστηριακή ανάλυση . Αυτά τα φυτά έχουν αποτελέσει τη βάση μερικών από τις πιο σημαντικές - και σύγχυσμένες - πρωτοπόρες χημικές μελέτες του πεγιότ . Ο Heffter ανακάλυψε ότι τα φυτά που είχε λάβει, ανήκαν σε δύο διαφορετικές ομάδες με βάση τα αλκαλοειδή που είχαν, αλλά ισχυρίστηκε ότι δεν ήταν σε θέση να διακρίνει τις ομάδες αναλογικά με τα κατασκευαστικά ή μορφολογικά στοιχεία τους. Εφόσον δεν είχε καμία συλλογή ή τομέα δεδομένων, αποφάσισε ότι το πεγιότ απλά αποτελείτο από δύο χημικές μορφές . Ο Jan G. Bruhn του Πανεπιστημίου της Ουψάλα και Bo Holmstedt του Σουηδικού Συμβουλίου Ιατρικής Ερευνας είχαν ερευνήσει διεξοδικά τη βιβλιογραφία που ασχολούνταν με την περίοδο αυτή της ιστορίας του πεγιότ. Συμπέρασμά τους: είναι ότι η παρτίδα που είχε ο Heffter , των φυτών στην πραγματικότητα αποτελούνταν από δύο διακριτά είδη πεγιότ , τα οποία έχουν σαφείς αλκαλοειδείς διαφορές . Μία καλύτερη βοτανική κατανόηση του γκρουπ αυτού , καθώς και ορθά επιστημονικά δεδομένα , θα είχαν αποτρέψει την εισαγωγή πολλών μπερδεμένων πληροφοριών στη συγγραφή τους η οποία διήρκεσε περισσότερο από εβδομήντα πέντε χρόνια .
Αυτό το απογοητευτικό βοτανικό χάος, σχετικά με αν το πεγιότ υπήρχε για τόσο πολύ καιρό έτσι ώστε στη δεκαετία του 1950 μια έρευνα ενός βιοχημικού που ενδιαφέρονταν για τις παραισθησιογόνες ιδιότητες του φυτού ο ίδιος αυτοπροσώπος χρηματοδότησε ένα πρόγραμμα στο μεταπτυχιακό της σχολής, για να μελετήσει και να καθορίσει τις βοτανικές σχέσεις του γκρουπ και να αποσαφηνιστεί την ονοματολογία τους. Οι βοτανικές πτυχές είναι τώρα πολύ σαφέστερες .
Η εχινόκακτος είναι ένα ανθοφόρο φυτό της οικογένειας Cactaceae , η οποία είναι μια ομάδα από σαρκώδη , ακανθώδη φυτά, που ανευρίσκονται κυρίως στις ξηρές περιοχές του Νέου Κόσμου . Μερικά από τα χαρακτηριστικά που βλέπει κανείς κανονικά σε κάκτους, δεν είναι άμεσα εμφανή στο πεγιότ , εκτός από το προφανές χαρακτηριστικό, αυτό της ζουμερότητάς του . Οι σπονδυλικές του στήλες, για παράδειγμα, είναι παρούσες μόνο σε πολύ νεαρά φυτά . Ωστόσο , στο σημείο του κάκτου με τα μαξιλαράκια - την περιοχή του στελέχους που παράγει συνήθως λουλούδια και αγκάθια - είναι πολύ έντονη στο πεγιότ και προσδιορίζεται από μια τούφα από τρίχες ή τριχώματα . Λουλούδια προκύπτουν μέσα από το κέντρο του φυτού και , όπως και οι άλλοι κάκτοι, το περιάνθιο των λουλουδιών του πεγιότ δεν είναι απότομα διαιρεμένο σε σέπαλα και σε πέταλα : Αντίθετα υπάρχει μια μετάβαση από μικρά, σαν σε κλίμακα , εξωτερικά τμήματα περιάνθιων σε μεγάλα , χρωματισμένα , σε σχήμα πετάλου, προς τα εσωτερικά μέρη του φυτού. Ένα άλλο χαρακτηριστικό που δείχνει ότι το πεγιότ ανήκει στην οικογένεια κάκτων, είναι η απουσία ορατών φύλλων, είτε σε νεανικά είτε σε ώριμα φυτά . Τα φύλλα είναι πολύ μειωμένα και έχουν πολύ μικροσκοπικό μέγεθος: Ακόμη και τα φύλλα των σπόρων ή οι κοτυληδόνες είναι σχεδόν αόρατες στα μικρά φυτά , επειδή είναι στρογγυλεμένες , ενωμένες, και αρκετά μικρές . Επίσης, το αγγειακό σύστημα του πεγιότ είναι σαν εκείνο των άλλων χυμώδων κάκτων στο οποίο το δευτερεύον ξύλημα είναι πολύ απλό και έχει μόνο ελικοειδές πάχυνση του τοιχώματος .
Σε γενικές γραμμές, αν και θα πιεστούμε πολύ για να βρούμε ένα, εκτός και αν ξέρουμε ακριβώς πού να κοιτάξουμε, μπορούμε να το βρούμε σε υψόμετρο των 100 με 1.500 μέτρων και κατ’ εξαίρεση έως και στα 1.900 μέτρα, στην έρημο Τσιουάουα, όμως , μπορεί να ευδοκιμήσει και σε πιο ήπιο κλίμα στην πολιτεία του Ταμαουλίπας για παράδειγμα. Ο βιότοπος όπου ανήκει είναι κατά κύριο λόγο η θαμνώδης έρημος, ειδικά εκεί που βρίσκονται οι αγκαθωτοί θάμνοι του Ταμαουλιπάς. Το γένος Λοφοφόρα είναι ένα από τα πιο διαδεδομένα φυτά στην έρημο Τσιουάουα: η κατανομή του στο γεωγραφικό πλάτος, είναι γύρω στα 1.300 χιλιόμετρα στους 20 βαθμούς μέχρι τους 29 βαθμούς στο νότιο γεωγραφικό πλάτος.
Εντός των Ηνωμένων Πολιτειών η Λοφοφόρα γουιλιάμσι βρίσκεται στην περιοχή του Ρίο Γράντε του Τέξας. Υπάρχει ένας μικρός πληθυσμός στο δυτικό Τέξας κοντά στο Σάφτερ: εμφανίζεται στην περιοχή Μπίγκ Μπέντ, και έπειτα μπορεί να βρεθεί στην κοιλάδα του Ρίο Γράντε, ανατολικά από το Λαρέντο. Το πεγιότ εκτείνεται στα διεθνή σύνορα από την νότια πλευρά του Μεξικό στην περιοχή της λεκάνης μεταξύ της Σιέρας Μάντρε Οξιντένταλ και της Σιέρα Μάντρε Οριένταλ στο Σαλτίλο,Κοαχουίλα: αυτή η τεράστια έκταση της ερήμου Τσιουάουα στο βόρειο Μεξικό καλύπτει γύρω στα 150.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ακριβώς νότια από το Σαλτίλο, το φάσμα των πεγιότ στενεύει και διακόπτεται από τα βουνά, στην συνέχεια επεκτείνεται πάλι στα ανατολικά πάνω στους πρόποδες της Σιέρα.
Παράδοση
ΠΡΟΣΟΧΗ! ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Οι παρακάτω χρήσεις
είναι βασισμένες στην παράδοση, σε
επιστημονικές έρευνες ή σε περιορισμένη
έρευνα. Δεν έχουν ελεγχθεί, συχνά, και
διεξοδικά σε ανθρώπους και η ασφάλεια
ή η αποτελεσματικότητά τους δεν έχουν
σε κάθε περίπτωση αποδειχθεί πάντα!
Μερικές από αυτές τις συνθήκες είναι
δυνητικά σοβαρές, και θα πρέπει να
αξιολογούνται από ειδικό φορέα παροχής
υγειονομικής περίθαλψης. Μπορεί να
υπάρχουν άλλες προτεινόμενες χρήσεις
που δεν αναφέρονται παρακάτω.
Αλκοολισμός,
παραισθησιογόνα, ρύθμιση ανοσοποιητικού
συστήματος, όγκοι. Παρά τις σοβαρές
ανησυχίες για την γενική ασφάλεια, το
πεγιότ χρησιμοποιείται για τη θεραπεία
πυρετών, πόνων των αρθρώσεων (ρευματισμοί),
και παράλυση.
Άνθρωποι εφαρμόζουν
πεγιότ στο δέρμα για την αγωγή καταγμάτων,
πληγές, και δάγκωμα φιδιού. Το Πεγιότ
χρησιμοποιείται επίσης ως αναδημιουργικό
φάρμακο, διότι μπορεί να προκαλέσει
παραισθήσεις. Η χημική ουσία μεσκαλίνη
που περιέχει, έχει αποτελέσματα που
είναι παρόμοια με το LSD, αλλά λιγότερα
ισχυρά.
Γνωστό για τις
ψυχοδραστικές ιδιότητες του όταν
προσλαμβάνεται, το πεγιότ χρησιμοποιείται
παγκοσμίως ως ένα ενθεογενές
και ως συμπλήρωμα σε διάφορες
υπερβατικές πρακτικές, συμπεριλαμβανομένων
του διαλογισμού, της ψυχοναυτικής, και
της ψυχεδελικής ψυχοθεραπείας.
Ξερή
Λοφοφόρα Γουιλιάμσι σε κομμάτια:
Όταν χρησιμοποιούνται
για τις ψυχοδραστικές τους ιδιότητες,
οι κοινές δόσεις κυμαίνονται από περίπου
200 έως 400 mg . Αυτό μεταφράζεται
για μία δόση από περίπου 10 έως 20g
ξηρών κουμπιών πεγιότ μέσης δραστικότητας,
για την ουσία καθαρή μεσκαλίνη είναι
περίπου 0,3 έως 0,5 γραμμάρια. Ωστόσο, η
δραστικότητα ποικίλλει σημαντικά μεταξύ
των δειγμάτων, γεγονός που καθιστά
δύσκολο να μετρηθούν με ακρίβεια οι
δόσεις, χωρίς πρώτα να γίνει εκχύλιση/απόσπαση
της μεσκαλίνης που έχει μέσα του. Τα
κουμπιά γενικά μπορούν να μασηθούν ή
να τα μουλιάσουμε σε νερό για να παραχθεί
ένα μεθυστικό υγρό. Τα αποτελέσματα
διαρκούν περίπου 10 έως 12 ώρες. Το πεγιότ
αναφέρεται ότι προκαλεί καταστάσεις
«βαθιάς ενδοσκόπησης και διορατικότητας»
που έχουν περιγραφεί σαν να βρίσκεσαι
σε μια κατάσταση μεταφυσικής ή πνευματικής
φύσης. Μερικές φορές, αυτές μπορεί να
συνοδεύονται από πλούσιο οπτικό ή
ακουστικό εφέ (βλέπε συναισθησία). Επειδή
το εκχύλισμα είναι τόσο πικρό, μερικά
άτομα προτιμούν να προετοιμάσουν ένα
τσάι με βρασμό του κάκτου για αρκετές
ώρες.
Επιπλέον στην χρήση
ψυχοδραστικών, κάποιοι ιθαγενείς της
Αμερικής χρησιμοποιούν το φυτό για τις
θεραπευτικές του ιδιότητες. Χρήση του
γίνεται για να θεραπεύσει τόσο ποικίλες
παθήσεις, όπως είναι ο πονόδοντος, πόνος
γέννας, πυρετός, πόνος στήθους, ασθένειες
δέρματος, ρευματισμοί, διαβήτης, κρυώματα
και τύφλωση. Η επιτροπή παροχής των ΗΠΑ
παραθέτει το πεγιότ στο πλαίσιο του
ονόματος «Anhalonium» (γενικότερη κατηγορία
κακτοειδών) και δηλώνει ότι μπορεί να
χρησιμοποιηθεί σε διάφορα σκευάσματα
για την νευρασθένεια, υστερία και το
άσθμα. Πώς λειτουργεί;
Δεν υπάρχουν επαρκείς
πληροφορίες ώστε να γνωρίσουμε πώς το
πεγιότ λειτουργεί ως φάρμακο.
Κάποιες χρήσιμες ερωτο-απαντήσεις:
Πώς παραισθησιογόνα επηρεάζουν τον εγκέφαλο;
LSD, πεγιότ, η ψιλοκυβίνη και PCP είναι φάρμακα που προκαλούν παραισθήσεις, οι οποίες είναι βαθιές στρεβλώσεις στην αντίληψη ενός ατόμου της πραγματικότητας. Υπό την επήρεια των παραισθησιογόνων, οι άνθρωποι βλέπουν εικόνες, να ακούνε ήχους και αισθάνονται αισθήσεις που μοιάζουν πραγματικές, αλλά δεν είναι. Ορισμένα παραισθησιογόνα παράγουν επίσης ταχεία, έντονη συναισθηματική ταλάντευση. LSD, πεγιότ και ψιλοκυβίνη προκαλούν τα συμπτώματά τους αρχικά διαταράσσοντας την αλληλεπίδραση των νευρικών κυττάρων και το νευροδιαβιβαστή σεροτονίνη και συγκεκριμένα σε κάποιους υπό-τύπους υποδοχέων που δέχονται την σεροτονίνη.
Κατανεμημένη σε όλο τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό, το σύστημα σεροτονίνης εμπλέκεται στον έλεγχο της συμπεριφοράς, αντίληψης και ρυθμιστικών συστημάτων, συμπεριλαμβανομένης της διάθεσης, της πείνας, της θερμοκρασίας του σώματος, τη σεξουαλική συμπεριφορά, τον έλεγχο των μυών, και αισθητηριακή αντίληψη.
Ο υποδοχέας σεροτονίνης 5HT2a και τι δρα πάνω του
Οι
παραισθησιογώνες ουσίες δεν “καίνε”
κύτταρα, δεν σκοτώνουν μέρη του εγκέφαλου
σου, απλά δρουν ως μερικοί αγωνιστές σε
υποδοχείς σεροτονίνης ενεργοποιώντας
τους (όχι όσο η σεροτονίνη, εξ ού και
“μερικοί“):
συγκεκριμένα στους υποδοχείς 5HT2aκαι 5HT2c με
τους πρώτους υποδοχείς να θεωρούνται
κυρίως υπεύθυνοι για τα ψυχεδελικά
αποτελέσματα.
Και
η σεροτονίνη όμως δρα αγωνιστικά
(ενεργοποιώντας) στους… υποδοχείς
σεροτονίνης, και άλλα διάφορα φάρμακα,
γιατί λοιπόν δεν είναι “ψυχεδελικά”
και γιατί δεν είμαστε συνεχώς…
ψυχεδελιασμένοι λόγω της ενδογενούς
σεροτονίνης μας; Εδώ η απάντηση άργησε
να έρθει αλλά κάτι πήραμε ως απάντηση
— η περίληψη είναι πως οι υποδοχείς
σεροτονίνης (που ανήκουν στην
κατηγορία των συζευγμένων με πρωτεΐνες
G υποδοχέων, g-coupled receptors) δεν δρουν σαν
διακόπτες On/Off γινόμενοι “on” όταν τους
ενεργοποιήσει κάποιος αγωνιστής και
“off” όταν τους απενεργοποιήσει κάποιος
ανταγωνιστής, έχουν και άλλες “θέσεις
λειτουργίας“.
Αξίζει
επίσης να αναφερθεί πως οι υποδοχείς
5ΗΤ2α παρουσιάζουν ένα ενδιαφέρον
φαινόμενο, την ταχυφυλαξία. Αυτή είναι
κάτι σαν “ανοχή” (αν το κάνεις συχνά
“χρειάζεσαι” μεγαλύτερες ποσότητες
για το ίδιο αποτέλεσμα) η οποία όμως
είναι πολύ γρηγορότερη και ισχυρότερη
της κανονικής ανοχής – μπορεί να
παρουσιαστεί πάνω στο μισάωρο απο την
πρώτη χορήγηση και να διαρκέσει βδομάδα.
Γι’ αυτό και αν κάποιος πχ πάρει LSD τώρα
και ακόμα μια “μερίδα” σε μια ώρα , η
δεύτερη “μερίδα” θα προεκτείνει χρονικά
την εμπειρία αλλά δεν θα την αυξήσει
πάρα πολύ σε ένταση. Ταχυφυλαξία
παρουσιάζεται και μεταξύ των χημικών
κλάσεων των ψυχεδελικών: πχ η ταχυφυλαξία
της ψιλοκυβίνης μειώνει την δραστικότητα
και της μεσκαλίνης και του LSD. Γιατί;
Διότι… δρουν στον ίδιο υποδοχέα!
Τα
ψυχοδηλωτικά γυρνάν αυτόν τον διακόπτη
σε άλλη θέση λειτουργίας από αυτή που
το γυρνάει η σεροτονίνη, και αυτό γίνεται
μέσω ενεργοποίησης διαφορετικών δευτερογενών
αγγελιοφόρων μέσα
στο κύτταρο, πιο συγκεκριμένα μάλλον
μέσω της αναλογίας στην οποία
ενεργοποιούνται οι δευτερογενείς
αγγελιοφόροι.
Τι
κάνουν συνολικά στον εγκέφαλο; Πιθανότατα
αναστέλλουν την λειτουργία κάποιων
τμημάτων που κάνουν τους “φωτεινούς
σηματοδότες”
σε άλλα τμήματα του εγκεφάλου, σαν να
“λύνουν
το φρένο”
σε αυτά.
Δεν
επικρατεί όμως το “χάος”
που θα περίμενες ή μάλλον επικρατεί ένα
“οργανωμένο”
χάος ροής πληροφορίας στον εγκέφαλο
και νευρώνων που βαράνε νευρικές ώσεις
για ερεθίσματα (εξωτερικά και… εσωτερικά).
Πώς τα παραπάνω μεταφράζονται στις
αλλαγές συνειδητότητας/συνείδησης πιο
ολιστικά; Άγνωστο! Μερικές
“γνωσιακές
θεωρίες”
(μάλλον… υποθέσεις)
λέει πως κατά κάποιο τρόπο αυτές οι
ουσίες ίσως αίρουν το φιλτράρισμα
πληροφορίας στον εγκέφαλο και έτσι
έχουμε τα παράξενα
φαινόμενα που
θα περιγράψουμε. Συνεχίζει λέγοντας
πως αυτά τα φίλτρα δεν είναι μόνο τα
“μηχανικά”
του εγκεφάλου αλλά και φίλτρα
“επίκτητα”
που έχουμε “μάθει“,
που έχουμε φτιάξει (ή “μας
έφτιαξαν“)
για τον εαυτό μας.
Η δοσολογία
Ενήλικες (18 ετών και
άνω): Δεν υπάρχει αποδεδειγμένα ασφαλής
ή αποτελεσματική δόση για πεγιότ σε
ενήλικες.
Παιδιά (κάτω των 18 ετών):
Δεν υπάρχει αποδεδειγμένα ασφαλή ή
αποτελεσματική δόση για πεγιότ σε
παιδιά.
Ασφάλεια
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Πολλές
συμπληρωματικές τεχνικές που ασκούνται
από επαγγελματίες της υγείας με την
τυπική εκπαίδευση, σύμφωνα με τα πρότυπα
των εθνικών οργανισμών. Ωστόσο, αυτό
δεν είναι καθολικά η περίπτωση, και οι
ανεπιθύμητες επιδράσεις είναι δυνατές.
Λόγω της περιορισμένης έρευνας, σε
ορισμένες περιπτώσεις, μόνο περιορισμένες
πληροφορίες ασφαλείας είναι διαθέσιμες.
Από πλευρά επιστήμης
για την γενικότερη χρήση του: Μέχρι
σήμερα, δεν υπάρχουν διαθέσιμες κλινικές
μελέτες που διερευνούν τη χρήση του
πεγιότ για οποιαδήποτε ένδειξη. Ωστόσο,
η προκαταρκτική μελέτη που διερεύνησε
πεγιότ δεν έχει βρει μακροπρόθεσμα
γνωστικά ελλείμματα, έτσι περισσότερη
μελέτη απαιτείται να προβεί σε σαφή
συμπεράσματα σχετικά με την ασφάλεια
του πεγιότ.
Ορισμένοι ειδικοί
πιστεύουν ότι η σωστή χρήση μιας
ψυχοδραστικής ουσίας, όπως το πεγιότ,
μέσα σε ένα πνευματικό ή κλινικό πλαίσιο
βοηθά να απελευθερώσει ένα άτομο από
τις αρνητικές επιπτώσεις του εθισμού
τους σε άλλη ουσία και έτσι τους επαναφέρει
ως λειτουργικά μέλη της κοινότητας ή
της ομάδας τους.
Απόδειξη
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Αυτές οι
χρήσεις έχουν δοκιμαστεί σε ανθρώπους
ή ζώα. Ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα
δεν έχουν πάντα αποδειχθεί. Μερικές από
αυτές τις συνθήκες είναι δυνητικά
σοβαρές, και θα πρέπει να αξιολογούνται
από ειδική φορέα παροχής υγειονομικής
περίθαλψης.
Αλλεργίες
Αποφύγετε σε άτομα με
γνωστή αλλεργία ή υπερευαισθησία στο
πεγιότ , μεσκαλίνη , ή μέλη της οικογένειας
Κακτοειδών .
Παρενέργειες και
Προειδοποιήσεις
Υπάρχουν περιορισμένα
διαθέσιμα στοιχεία που περιγράφουν τις
αρνητικές επιπτώσεις χρήσης πεγιότ .
Λόγω της παραισθησιογόνας δραστηριότητας
του πεγιότ , η ψύχωση έχει αναφερθεί σε
εκθέσεις περιπτώσεων . Τελετουργική
χρήση του πεγιότ δεν φαίνεται να έχει
προκαλέσει μακροχρόνιες γνωστικές
ελλείψεις , αν και απαιτείται περισσότερη
μελέτη για να διευκρινίσει αυτά τα
ευρήματα .
Χρησιμοποιήστε το με
προσοχή σε ασθενείς με ψυχικές διαταραχές
, όπως πεγιότ μπορεί να προκαλέσει
ψυχωσικά επεισόδια .
Χρησιμοποιήστε το με
προσοχή σε ασθενείς με υψηλή ή χαμηλή
αρτηριακή πίεση , λόγω της δυνατότητας
της μεσκαλίνης να τροποποιήσει την
αρτηριακή πίεση .
Χρησιμοποιήστε το με
προσοχή σε ασθενείς με υψηλή ή χαμηλή
αρτηριακή πίεση , λόγω της δυνατότητας
της μεσκαλίνης να τροποποιήσει την
αρτηριακή πίεση .
Εγκυμοσύνη και Θηλασμός
Πεγιότ δεν συνιστάται
σε έγκυες ή θηλάζουσες γυναίκες λόγω
έλλειψης επαρκών στοιχείων στους
ανθρώπους . Μεσκαλίνη , ένα συστατικό
του πεγιότ , μπορεί να διαπεράσει τον
πλακούντα και έχει συνδεθεί με τις εκ
της γέννας δυσπλασίες .
λοιπές δυσμενείς
επιπτώσεις που έχουν τα παραισθησιογόνα
για την υγεία;
Δυσάρεστες αρνητικές
επιπτώσεις ως αποτέλεσμα της χρήσης
παραισθησιογόνων δεν είναι ασυνήθιστες.
Αυτές μπορεί να είναι λόγω του μεγάλου
αριθμού των ψυχοδραστικών συστατικών
σε κάθε μεμονωμένη πηγή παραισθησιογόνου.
Οι επιπτώσεις του πεγιότ
μπορεί να είναι παρόμοιες με εκείνες
του LSD, προσθέτοντας την αύξηση της
θερμοκρασίας του σώματος και του
καρδιακού ρυθμού, μη συντονισμένες
κινήσεις (αταξία), βαθιά εφίδρωση και
εξάψεις. Το δραστικό συστατικό της
μεσκαλίνης έχει επίσης συσχετιστεί, σε
μία έκθεση- τουλάχιστον-, σε εμβρυϊκές
ανωμαλίες.
Σε υψηλές δόσεις υπάρχει,
αυξημένη αρτηριακή πίεση και καρδιακοί
παλμοί, και πτώση της αναπνοής. Αυτό
μπορεί να συνοδεύεται από ναυτία, έμετο,
θολή όραση, τίναγμα πάνω και κάτω των
ματιών, τρεχούμενα σάλια, απώλεια της
ισορροπίας, και ζάλη.
Τι επιλογές Υπάρχουν
για θεραπείας από κατάχρηση.
Η θεραπεία για κατάχρηση
από αλκαλοειδές παραισθησιογόνα (όπως
η ψιλοκυβίνη) -η οποία είναι ως επί το
πλείστον συμπτωματική- συχνά ζητείται
ως αποτέλεσμα των κακών "ταξιδιών",
κατά την διάρκεια των οποίων ο ασθενής
μπορεί, για παράδειγμα, να βλάψει τον
εαυτό του ή εαυτό της. Η θεραπεία είναι
συνήθως υποστηρικτική: παροχή ενός
ήσυχου δωματίου με μικρή αισθητική
διέγερση. Περιστασιακά, οι βενζοδιαζεπίνες
χρησιμοποιούνται για έλεγχο υπερβολικής
διέγερσης ή επιληπτικών κρίσεων.
Επίσης: Τα μακροπρόθεσμα
υπολείμματα στις ψυχολογικές και
γνωστικές επιδράσεις της μεσκαλίνης,
παραμένουν ελάχιστα κατανοητά. Μια
πρόσφατη μελέτη δεν διαπίστωσε κανένα
αποδεικτικό στοιχείο της ψυχολογικής
ή γνωστικής έλλειψης μεταξύ των ιθαγενών
Αμερικανών που χρησιμοποιούν τακτικά
πεγιότ σε μια θρησκευτική τελετή. Θα
πρέπει να σημειωθεί, ωστόσο, ότι τα
ευρήματα αυτά δεν πρέπει να γενικευτούν
για όσους καταχρώνται επανειλημμένα
το φάρμακο για ψυχαγωγικούς σκοπούς.
Καταχραστές πεγιότ ενδέχεται επίσης
να αντιμετωπίσουν αναδρομές στο παρελθόν.
Πόσο διαδεδομένη είναι
η κατάχρηση των παραισθησιογόνων;
Σύμφωνα με την Εθνική
Έρευνα για τη χρήση ναρκωτικών και την
υγεία (NSDUH) , υπήρχαν περίπου 1,1 εκατομμύρια
άτομα ηλικίας 12 ετών και άνω το 2007, οι
οποίοι αναφέρθηκε ότι έκαναν χρήση
παραισθησιογόνων για πρώτη φορά εντός
των τελευταίων 12 μηνών!
Νομιμοποίηση ή μη:
Εξαρτάται από τη χώρα
σας. Στις ΗΠΑ είναι παράνομο για όλους,
εκτός από αυτούς που κάνουν θρησκευτική
του χρήση και ανήκουν στην Εθνική
Αμερικάνικη Εκκλησία (NAC). Ορισμένα κράτη
μέλη έχουν εξαιρέσεις και για άλλες
θρησκευτικές πρακτικές. Πολλοί, ωστόσο,
επιλέγουν να μεγαλώσουν Peyote στους
ιδιωτικούς κήπους τους και οι σπόροι
του είναι εύκολα διαθέσιμοι και νόμιμοι
να τους κατέχουν. Υπάρχουν επίσης πολλά
μέρη στο εξωτερικό που καλλιεργούν τον
εχινόκακτο και στους στέλνουνε ,
ανεξάρτητα από το πού ζείτε.
Κρίθηκε παράνομο σε
πολλές πολιτείες των ΗΠΑ το '20 και το
'30. Το 1990, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ
αποφάνθηκε ότι τα κράτη μπορούν να
απαγορεύουν τη χρήση του πεγιότ για
θρησκευτικούς σκοπούς. Αν και πεγιότ
είναι παράνομο, ο κάκτος Dona Ana, Coryphantha
macromeris (Engelm.) Br. και R. και runyonii της (Br. και
R.) L. Benson ποικιλίας έχουν προωθηθεί ως
φυσικά και νομικά ψυχεδελικά μέσα με
περίπου το ένα πέμπτο της ισχύος του
πεγιότ.
Πεγιότ και
ψιλοκυβίνη. Είναι δύσκολο να εκτιμηθεί
ο βαθμός της χρήσης αυτών των
παραισθησιογόνων, διότι οι περισσότερες
πηγές δεδομένων που προσδιορίζουν τη
χρήση ναρκωτικών αποκλείουν αυτά τα
φάρμακα. Η παρακολούθηση της μελλοντικής
έρευνας ανέφερε το 2008 ότι 7,8 τοις εκατό
των μεγαλύτερων ηλικιακά μαθητών του
λυκείου είχε χρησιμοποιήσει παραισθησιογόνα
εκτός από το LSD -μια ομάδα που περιλαμβάνει
το πεγιότ, τη ψιλοκυβίνη, και άλλα-τουλάχιστον
μία φορά στη ζωή τους. Χρήση του
προηγούμενου χρόνου αναφέρθηκε να είναι
5,0 τοις εκατό.
Στην
πραγματικότητα πολλές πολιτείες δεν
απαγορεύουν την καλλιέργεια πεγιότ
συγκεκριμένα (αν και ενδέχεται ή ισχύς
του ομοσπονδιακού νόμου), παρά μάλλον,
ως επί το πλείστον, αγορεύονται, της
απαγόρευσης κατοχής του εκτός του
θρησκευτικού πλαισίου.
Το 1970, η μεσκαλίνη
απαγορεύθηκε σε όλη τη χώρα (Ελλάδα) με
τη νομοθεσία περί ελέγχου ουσιών που
ψηφίστηκε στο κογκρέσο. Επίσης δεν
είναι απλώς παράνομο, είναι κακούργημα
η εισαγωγή του κάκτου,
όπως γενικά και η μεσκαλίνη, όπως στο
σύνολο σε
οποιαδήποτε μορφή
του κάκτου αυτού.
Μιλάμε για ποινή από 5 έως 20 έτη.
Ιδιωτικές συλλογές
όπου ζουν οι πεγιότ κάκτοι , ( Lophophora
williamsii ) , συνήθως διατηρούνται ως
εργαστήριο αγάπης ή ακόμη και με τη
μορφή ενός βωμού ή ιερό χώμα. Ο λαός
«Huichol» του Μεξικού ( αρχαία μεξικάνικη
φυλή ), συχνά διατηρούν ζωντανό το πεγιότ
, που το συλλαμβάνουν στο " κυνήγι "
του προγονικού προσκυνήματός τους .
Αρκετοί πεγιοτέρος του Τέξας , ( οι
εξουσιοδοτημένοι έμποροι του πεγιότ )
, διατηρούν έναν κήπο πεγιότ για προσκύνηση
από εκείνους που φτάνουν οι ίδιοι για
να αγοράσουν την θυσία τους . Επίσης,
δεν είναι ασυνήθιστο για τα μέλη των
διαφόρων Εκκλησιών των Ντόπιων Αμερικάνων
που έχουν κάποιον διακριτικό τίτλο να
κρατάνε πεγιότ για μεγάλωμα μέσα ή γύρω
από τα σπίτια τους. Ένας ενδιαφέρον
αριθμός των άσχετων ατόμων με την
Εκκλησία, καλλιεργούν πεγιότ .
Ένα από τα κορυφαία
ακαδημαϊκά δημοσιεύματα για τους κάκτους
και τους λάτρεις των χυμώδων φυτών,
εισάγουν οι περιστασιακές υπενθυμίσεις
ότι πεγιότ είναι τεχνικά παράνομο σε
ιδιωτικές και θεσμικές συλλογές. Στις
Ηνωμένες Πολιτείες αυτό φαίνεται να
είναι έτσι, εκτός από την περίπτωση ενός
καλόπιστου θρησκευτικού πλαισίου, όπως
οι προσκυνητές που διατηρούν έναν κήπο
στο σπίτι τους ή έναν βωμό. Στις
νοτιοδυτικές ΗΠΑ, οι ιδιωτικές συλλογές
δεν είναι τόσο σπάνιες όσο κανείς θα
πίστευε. Επίσης, υπάρχουν πολλές διεθνείς
συλλογές, πολλές από τις οποίες είναι
εμπορικά κείμενες για την αξία των
κάκτων αυτών και τους αγοραστές των
σπόρων.
Πως καλλιεργείται?
Ως φυτό το πεγιότ είναι
πολύ αργό στην ταχύτητα ανάπτυξής του
(3-5 χρόνια). Καλλιεργημένα δείγματα,
μεγαλώνουν ικανοποιητικότερα γρήγορα,
αναλογικά με τα μη καλλιεργημένα. Μερικές
φορές παίρνει λιγότερο από τρία χρόνια
στον σπόρο να περάσει την ζωή του και
να γίνει ενήλικο λουλούδι . Πιο γρήγορη
ανάπτυξη μπορεί να επιτευχθεί με το να
πάρουμε μόσχευμα του κάκτου και να το
εναποθέσουμε μέσα σε ώριμη τρύπα με
εναπομένουσα ρίζα, στο Σαν Πέντρο.
Επί του
παρόντος, στο νότιο Τέξας, το πεγιότ
μεγαλώνει φυσικά, αλλά γενικά έγινε
μεγαλύτερη συγκομιδή από ό, τι έπρεπε
τα τελευταία χρόνια, στο σημείο έως ότου
η κυβέρνηση να το συμπεριλάβει στην
λίστα των ειδών υπό εξαφάνιση, λόγω
της λιγούρας πολλών που το κυνηγάνε!
"Ένας
άλλος τρόπος για την αύξηση του αποθέματος
πεγιότ θα ήταν να καλλιεργηθεί. Αυτό θα
ήταν δαπανηρό, απαιτώντας θερμοκήπια
εάν δεν καλλιεργούνται στην περιοχή
της φυσικής αύξησης του. Πάλι, αυτό θα
απαιτήσει αλλαγές στον νόμο, διότι
σήμερα είναι παράνομη η καλλιέργειά
του, ακόμη και σε ένα θερμοκήπιο. Όσον
για την περιοχή της φυσικής ανάπτυξης
του στο Τέξας, το σύνολο των εκτάσεων
αυτών ανήκει σε ιδιώτες. Γενικά
χρησιμοποιείται για την κτηνοτροφία,
αλλά εξακολουθεί να υπάρχει και κάποια
δραστηριότητα πετρελαίου. Πρόσφατα η
αμπελουργία έχει ξεκινήσει στην περιοχή
με κάποια επιτυχία. Και έτσι το μέλλον
του μικρού κάκτου, το βασικό συστατικό
του πεγιοτισμού, δηλ. το μυστήριο του,
εξακολουθεί να είναι υπό αμφισβήτηση.
"
ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ
Πεγιότ
είναι εύκολα καλλιεργήσιμο και ανθοφορεί
εύκολα. Από την άλλη πλευρά, πρέπει
κανείς να είναι πολύ υπομονετικός, αν
θέλει να μεγαλώσει πεγιότ από το σπόρο,
καθώς μπορεί να διαρκέσει έως και πέντε
χρόνια για να αποκτήσουμε ένα φυτό που
είναι 15 χιλιοστά σε διάμετρο. Σε
οποιοδήποτε στάδιο, ωστόσο, τα πεγιότ
μπορούν να εμβολιαστούν άμεσα σε ταχύτερα
αναπτυσσόμενες ριζότρυπες, και αυτό
συνήθως τριπλασιάζει ή τετραπλασιάζει
το ποσοστό της ανάπτυξης του. Η Ιαπωνική
φυτοκομία, για παράδειγμα, έχει λαμβάνει
πεγιότ φυτά αρκετά μεγάλα για να ανθήσουν
μέσα σε ένα διάστημα 12-18 μηνών
μεταμοσχεύοντας τα μικρά φυτά επάνω σε
πιο ισχυρά αποθέματα ρίζας.
Για
να διασφαλισθεί πως έχουμε γόνιμους
σπόρους, συμβουλεύουμε να φτιάξετε
υβρίδια των φυτών πεγιότ μεταφέροντας
με λαβίδα κάποιες στήμονες που περιέχουν
γύρη από το λουλούδι ενός κάκτου στο
στίγμα του λουλουδιού ενός άλλου.
Πολλαπλασιασμός
μπορεί επίσης να επιτευχθεί με την
αφαίρεση των μικρών πλευρικών κορυφών
από κάκτο. Το κομμένο κουμπί ή η κορυφή
θα πρέπει να εναποτεθεί πάνω σε κάλους
για μια εβδομάδα ή δύο και στη συνέχεια
να φυτευτή σε υγρή άμμο ή σε ένα μίγμα
άμμου και βερμικουλίτη. Είναι σοφό να
βουτηχτεί το φρεσκοκομμένο τμήμα
περιεκτικότητα σε θειάφι για να
διευκολυνθεί την επούλωση. Ριζοβολία
γίνεται καλύτερα στα τέλη της άνοιξης
ή στις αρχές του καλοκαιριού. Τελικά
ένα νέο ριζικό σύστημα θα αναπτυχθεί
από την κορυφή: η παλιά ρίζα θα παράγει
πολλά νέα κεφάλια για να κάνει ένα
μεμονωμένο κάκτο.
Συνθήκες
του εδάφους για την καλλιέργεια των
πεγιότ δεν είναι πάρα πολύ κρίσιμη.
Καθώς το φυσικό έδαφος για πεγιότ είναι
από ασβεστόλιθο που έχει ένα βασικό ρΗ,
κάποιος θα πρέπει να παρέχει επαρκή
ποσότητα ασβεστίου, να ασφαλίσει ότι
το έδαφος είναι ελαφρώς βασικό, και να
παρέχει καλή αποστράγγιση. Peyote θα πρέπει
να ποτίζονται τακτικά (κάθε τέσσερις
έως επτά ημέρες), το καλοκαίρι, αλλά πολύ
λίγο ή καθόλου το χειμώνα. Το λίπασμα
θα πρέπει να εφαρμόζετε ενώ τα φυτά
ποτίζονται κατά τη διάρκεια της
καλλιεργητικής περιόδου, ιδιαίτερα
Μάιο έως τον Ιούλιο.
Το
Πεγιότ φιλοξενεί μερικά έντομα και δεν
χρειάζεται να αντιμετωπίζεται διαφορετικά
από άλλους καλλιεργούμενους κάκτους
και παχύφυτα, όσον αφορά για τα φυτοφάρμακα
που θα χρησιμοποιήσετε.
Αυτά
τα φυτά πεγιότ που καλλιεργούνται σε
Θερμοκήπιο έχουν αναπτύξει, μερικές
φορές, μια φελώδη κατάσταση: αυτό καφετί
στρώμα συχνά καλύπτει το περισσότερο
μέρος του φυτού και δεν είναι φυσικό .
Η αιτία αυτού του φαινομένου δεν είναι
γνωστή.
Η
διάδοση των σπόρων είναι μια εμπειρία
ανταμοιβής, αλλά απαιτεί μεγάλη υπομονή
. Οι σπόροι πρέπει να σπείρονται σε λεπτή
πλυμένη άμμο και στη συνέχεια καλύπτονται
με ένα έως δύο χιλιοστά από πολύ λεπτή
άμμο . Καλύψτε το επίπεδο ή το δοχείο
που βρίσκεται ο κάκτος, με μια πλαστική
σακούλα ή πλάκα από γυαλί και τοποθετήστε
ένα πυρακτωμένο φως ( 60 watt ) ή λάμπα Grolux
περίπου δώδεκα εκατοστά πάνω στην άμμο
. Αυτά παρέχουν ταυτόχρονα και θερμότητα
και φως . Η άμμος πρέπει να διατηρείται
υγρή για να διασφαλίσετε ότι η υγρασία
είναι υψηλή και ότι τα νεαρά φυτά δεν
θα στεγνώσουν στην πρώτη τους εμφάνιση
από το έδαφος . Η βλάστηση συνήθως
συμβαίνει μέσα σε δύο ή τρεις εβδομάδες,
αλλά την ανάπτυξη των δενδρυλλίων είναι
εξαιρετικά αργή . Τα φυτά θα πρέπει να
μεταμοσχευθούν και να τα αφήσουμε να
αραιώνονται αφού είναι περίπου ένα
εκατοστό σε διάμετρο.
Το
Πεγιότ αναπτύσσεται είτε από σπόρους
ή από παραφυάδες κλώνων , που συχνά
αποκαλούνται νεογνά , που συνήθως
φυτρώνουν εκ νέου από τις ρίζες των
φυτών που συγκομίζονται . Παλαιότερα ,
άκοπα δείγματα παράγουν επίσης νεογνά
από τη βάση τους .
Οι
σπόροι πεγιότ που καλλιεργούνται είναι
πολύτιμοι και μια μικρή καλλιέργεια
για τα πρώτα αρκετά χρόνια . Σε φυσικές
συνθήκες , τα φυτά μπορεί να χρειαστούν
από 4 ή περισσότερα χρόνια για να φτάσουν
καμιά δεκαριά πόντους σε μέγεθος . Υπό
ιδανικές συνθήκες , ωστόσο , η ανάπτυξη
είναι σίγουρα πολύ πιο γρήγορη . Το πιο
σύντομο χρονικό διάστημα που μπορεί
κανείς να αναμένει συγκομιδής του κάκτου
από σπόρους είναι περίπου πέντε χρόνια
, μοιάζει πολύ με την ποσότητα του χρόνου
που απαιτείται για τη φύτευση και
κατανάλωση φρούτων .
Οι
σπόροι του Peyote θα πρέπει να συμπιέζονται
με ήπιο και ομοιόμορφο τρόπο σε λεπτή
, πλυμένη άμμο και συνδυασμένο χώμα (να
έχει διάφορα θρεπτικά στοιχεία), κατά
προτίμηση με ελαφρώς αλκαλικό ph . (7,5 έως
8, προσθέτετε ασβέστη , αν χρειαστεί . )
Μια μικρή πινακίδα λειτουργεί καλά για
να συμπιέσει τους σπόρους στο έδαφος ,
έτσι ώστε οι κορυφές να εξακολουθήσουν
να βρίσκονται στην επιφάνεια του εδάφους
. Κρατήστε το υγρό και με έμμεσο τρόπο
στο φυσικό φως ( ή κάτω από φώτα για αυτή
την δουλειά ) Στους 80 βαθμούς F. , οι σπόροι
πρέπει να φυτρώνουν μέσα σε δύο εβδομάδες
.
Ένας
εξαιρετικός θάλαμος βλάστησης μπορεί
να γίνει χρησιμοποιώντας ένα μικρό ,
πλαστικό δοχείο τύπου που να χωράει τις
τούφες του κάκτου. Τοποθετήστε το μείγμα
χώματος στο εσωτερικό και μετά τη φύτευση
και την αναμονή για να βγάλει ομίχλη τα
τοιχώματα του δοχείου, καλύψτε με μια
τσάντα ziploc για φυτά. Αυτά είναι αρκετά
νέα προϊόντα που έχουν μικρο-πόρους για
να αναπνέει . Τα σπορόφυτα σας θα
αναπτυχτούν από το συνδυασμό της υψηλής
υγρασίας και ανταλλαγής αέρα με αυτό
τον απλό τρόπο . Τα σπορόφυτα θα πρέπει
να τα αφήνεται να στεγνώσουν σχεδόν
τελείως, προτού τα ψεκάσετε με περισσότερο
νερό.
Λίγες
εβδομάδες μετά τη βλάστηση, φρόντισε
να τους δώσετε τροφή. Το προτεινόμενο
λίπασμά που χρησιμοποιώ για τα σπορόφυτα
του πεγιότ είναι μια τακτική ψεκασμού
από αραιό (50% συνιστώμενη αντοχή) υγρό
φυκιών, διαθέσιμα από έναν σημαντικό
αριθμό πηγών. Εάν χρησιμοποιείτε ένα
άλλο είδος, προσπαθήστε να κρατήσετε
το άζωτο (Ν) σε χαμηλά επίπεδα και του
φωσφόρου του (P) σε υψηλό επίπεδο. Ένας
τύπος των 5-10-5 είναι ένα καλό παράδειγμα.
Θυμηθείτε να αραιώσετε το διάλυμα
σημαντικά (25% της κανονικής ισχύς), διότι
αυτά τα μικρά κακτάκια δεν χρειάζονται
τίποτα άλλο, παρά χρόνο.
Ένας
εξαιρετικός θάλαμος βλάστησης μπορεί
να γίνει χρησιμοποιώντας ένα μικρό ,
πλαστικό δοχείο τύπου που να χωράει τις
τούφες του κάκτου. Τοποθετήστε το μείγμα
χώματος στο εσωτερικό και μετά τη φύτευση
και την αναμονή για να βγάλει ομίχλη τα
τοιχώματα του δοχείου, καλύψτε με μια
τσάντα ziploc για φυτά. Αυτά είναι αρκετά
νέα προϊόντα που έχουν μικρο-πόρους για
να αναπνέει . Τα σπορόφυτα σας θα
αναπτυχτούν από το συνδυασμό της υψηλής
υγρασίας και ανταλλαγής αέρα με αυτό
τον απλό τρόπο . Τα σπορόφυτα θα πρέπει
να τα αφήνεται να στεγνώσουν σχεδόν
τελείως, προτού τα ψεκάσετε με περισσότερο
νερό.
Λίγες
εβδομάδες μετά τη βλάστηση, φρόντισε
να τους δώσετε τροφή. Το προτεινόμενο
λίπασμά που χρησιμοποιώ για τα σπορόφυτα
του πεγιότ είναι μια τακτική ψεκασμού
από αραιό (50% συνιστώμενη αντοχή) υγρό
φυκιών, διαθέσιμα από έναν σημαντικό
αριθμό πηγών. Εάν χρησιμοποιείτε ένα
άλλο είδος, προσπαθήστε να κρατήσετε
το άζωτο (Ν) σε χαμηλά επίπεδα και του
φωσφόρου του (P) σε υψηλό επίπεδο. Ένας
τύπος των 5-10-5 είναι ένα καλό παράδειγμα.
Θυμηθείτε να αραιώσετε το διάλυμα
σημαντικά (25% της κανονικής ισχύς), διότι
αυτά τα μικρά κακτάκια δεν χρειάζονται
τίποτα άλλο, παρά χρόνο.
Φυτά
με τις ήδη μεγαλωμένες επι-κόρυφες
ρίζες, μπορεί να παράγει πολλά νέα έτοιμα
προς χρήση κουμπιά που μπορούν να
χρησιμοποιηθούν μέσα σε ένα χρόνο ή
δύο. Έτσι, κάθε φυτό που έχει μεγαλώσει
επαρκώς, γίνεται πηγή για περισσότερα
παρακλάδια. Τα Κουμπιά πρέπει να κόβονται
από το επίπεδο του εδάφους, ή λίγο
παραπάνω, προκειμένου οι παραφυάδες να
παραχθούν. Οι κορυφές που είναι κομμένες,
μπορούν να αφεθούν στον κάλο για μια
εβδομάδα ή δύο, στη συνέχεια εκ νέου
φυτεύουμε τις ρίζες τους εναποθέτοντας
τις σε πορώδες έδαφος ή μείγμα βερμικουλίτη
/ περλίτη. Ποτίστε τακτικά, αλλά αφήστε
το να στεγνώνει ανάμεσα στα μουσκεμένα
σημεία του. Νέες ρίζες θα σχηματιστεί
από τη βάση κοπής έως ότου περάσει ένα
έτος ή κάπου έκει. Μια μεγάλη επικόρυφη
ρίζα θα σχηματιστεί, γεγονός που καθιστά
δύσκολο να λεχθεί ότι είχε κοπεί κάποτε.
Εμφύτευση
του για γρηγορότερη ανάπτυξη
Μικρές
παραφυάδες ή φυντάνια μπορεί να
μπολιάζονται μέσα σε ταχύτερα αναπτυσσόμενα
ριζώματα κάκτου. Αυτό αυξάνει ρυθμούς
ανάπτυξης κατά αρκετές φορές.
Τα υγιή
δείγματα του Trichocereous pachanoi ή Myrtillo
geometrizans ευνοείται ως απόθεμα μοσχεύματος
λόγω της δάχτυλο-φιλικής ιδιότητάς του
, για τα μικρά ή τα σχεδόν ανύπαρκτα
αγκάθια τους . Κόβουμε περίπου 1 ίντσα
κάτω από την αύξουσα άκρη του. Στη
συνέχεια , σχημάτισε λοξή γωνία προς τα
κάτω με τα τριγύρω κομμάτια υπό γωνία
. Μπορείτε να καταλήξετε με ένα μολύβι
σε σχήμα w / σε επίπεδη κορυφή. Αυτό
αποτρέπει τις μαλακές άκρες από το να
δημιουργήσουν νέους βλαστούς πάρα πολύ
κοντά στο νέο μόσχευμα . Στη συνέχεια ,
με το δάχτυλο πάνω στην κορυφή να κρατάει
σταθερά , κάνετε άλλη μια λεπτή φέτα ,
ένα όγδοο της ίντσας ή τόσο περίπου ,
κάτω από την πρώτη περικοπή . Το δάχτυλό
σας κρατά την λεπτή φέτα εφόσον το
μαχαίρι έχει περάσει . Αυτό αποτρέπει
την σύντομα- να γίνει μόσχευμα- άκρη από
το να εκτεθεί στον αέρα πολύ σύντομα .
Τώρα κόψτε ένα μικρό πεγιότ , κατά
προτίμηση ένα μικρό παρακλάδι . Βεβαιωθείτε
ότι έχετε κάνει όλα τα κοψίματα σας ίσια
. ( Ένα κοφτερό μαχαίρι βοηθά . ) Γρήγορα
άρει τις φέτες πάνω από το ρίζωμα σας
και με το άλλο χέρι εναποθέστε το
φρεσκοκομμένο κομμάτι του πεγιότ σταθερά
στο κέντρο του εκτεθειμένου ιστού. Με
απαλές κινήσεις , όσο λιγότερο χρόνο οι
περικοπές εκτίθενται τόσο το καλύτερο
. Εξασφαλίσει απαλά τη νέα κορυφή του
πεγιότ στο απόθεμά σας χρησιμοποιώντας
λαστιχάκια ή ένα σφικτήρα, αλλά όχι με
πάρα πολύ μεγάλο βάρος . Να είστε
προσεκτικοί για να μην μετακινήσετε το
νέο μόσχευμα όπως το κάνετε αυτό . Σε
τρεις ημέρες αφαιρέσετε τις ζώνες ή το
βάρος που έχετε βάλει και το νέο μόσχευμα
σας θα πρέπει να παραμείνει , τώρα πια
συνδεδεμένο με τον αγγειακό ιστό του
ξενιστή του . Χρησιμοποιώντας αυτή τη
μέθοδο ανάπτυξης μπορεί να ενισχυθεί
κατά ένα συντελεστή 5 έως 10 φορές, μικρά
κουμπιά αυξανόμενη να ωριμάσει το
μέγεθος σε ένα χρόνο.
Τα μεγάλα
μοσχεύματα μπορούν να κοπούν πάνω από
την ένωση μοσχεύματος / υλικού με σκοπό
την εκ νέου ρίζωση τους. Παροχή επαρκούς
βάσης πεγιότ έχει μείνει στην κορυφή
του κάκτου υποδοχής, νέοι βλαστοί θα
εμφανιστούν γρήγορα από το πεγιότ που
τώρα δεν έχει κορυφή, προσφέροντας πολλά
νέα υποψήφια μεταμοσχεύματα.
Χρήστες και εμπειρία τους:
Ο πρώτος:
κατανάλωσα 6 ή 7 κουμπιά πεγιότ μια νύχτα
, και μου καθάρισε την σοβαρή ρευματοειδή
αρθρίτιδα μου στις μεγάλες αρθρώσεις
μου για 24 ώρες . Η φλεγμονή ήρθε πίσω ,
αλλά ήταν ένα ωραίο διάλειμμα . Θεωρώ
ότι τα περισσότερα ψυχεδελικά που έχω
δοκιμάσει έχουν μειώσει το ποσοστό της
φλεγμονής στις αρθρώσεις μου για όσο
διάστημα είναι στο σύστημά μου , και
μερικές φορές για λίγο περισσότερο . Το
αξιολογώ με 2 αστέρια για την ευκολία
στη χρήση , διότι το πεγιότ έχει απαίσια
γεύση και σε κάνει να έχεις ναυτία . Του
δίνω 3 αστέρια για την αποτελεσματικότητα
επειδή λειτουργεί πολύ καλά , αλλά μόνο
προσωρινά .
Ο δεύτερος:
Δεν ήταν περισσότερο από μια ίντσα μακρύ
και ίσως ένα τέταρτο ίντσα παχιά . Το
άτομο που μου το έδωσε μου είπε να το
τοποθετήσω κάτω από τη γλώσσα μου και
να το πιπιλίσω. Μου είπε ότι θα γίνω λίγο
άρρωστος μόνο για μια στιγμή και μετά
ότι θα είναι όλα εντάξει . Το έκανα ,
δάγκωσα λίγο , και στη συνέχεια άρχισα
να αισθάνομαι καλά . Σε μισή ώρα , πήρα
την αρτηριακή πίεση μου και ήταν
πραγματικά πολύ πολύ καλή και ένιωθα
καλύτερα. Η όρασή μου φάνηκε λίγο πιο
έντονη και κράτησα την υπόσχεσή μου . Η
επίδραση μείωσης της αρτηριακής μου
πίεσης, διήρκεσε 36 ώρες ......... Χρησιμοποιείται
για να ρυθμίζει το κυκλοφορικό σύστημα
, αντί να καλύψει την συμπτωματολογία
της HBP που απλά υποδηλώνει πως το σύστημα
είναι εκτός ισορροπίας . Όταν έχετε
κατανοήσει αυτή την όψη του ανθρώπου
ως ένα σύστημα που περιέχει ένα σύνολο
υποσυστημάτων που πρέπει να βρίσκονται
σε ισορροπία για να επιτύχει τη βέλτιστη
υγεία . Εντελώς διαφορετική και πιο
αποτελεσματική από την τεχνολογική
μαγεία που ασκείται από την λεγόμενη
«δυτική φαρμακοβιομηχανία» . Θα πρέπει
να δείτε την ανεπαρκή " ιατρική
περίθαλψη " που οι κτηνίατροι παίρνουν
, είναι για γέλια. Η καλύτερη έκβαση των
ασθενών δεν αποτελεί προτεραιότητα για
το VA . Το ίδιο παλιό μοτίβο « να τα
μπαλώσουμε και πάρτε τους έξω για να
έρθει ο επόμενος. " Σας ευχαριστώ για
την προσοχή σας, πιστεύω πως δεν ήμουν
πολύ βαρετός .
Ο Τρίτος: Μια
φορά που κατανάλωσα έναν κάκτο του Σαν
Πέντρο , δεν ήταν πολύ ισχυρός από πλευράς
παραισθήσεων, αλλά καταλαβαίνω ότι
ποικίλουν σε μεγάλο βαθμό. Αυτά του Σαν
Πέντρο είναι εύκολο να μεγαλώσουν και
με γρήγορη ανάπτυξη αναλογικά με το
σύνολο των κάκτων. Τα Πεγιότ έχουν πολύ
βραδεία ανάπτυξη γενικά. Άκουσα ότι
ορισμένες περιοχές στο Μεξικό έχουν
απογυμνωθεί από αυτούς . Πολύ ευχάριστη
εμπειρία παραισθησιογόνου , πολύ οπτική
επαφή, ειδικά αν καπνίζετε λίγη καλή
μαριχουάνα με αυτό . Η γεύση του ήταν
χάλια , εξαιρετικά πικρή . Ο καλύτερος
τρόπος που βρήκα για να το καταναλώσω
ήταν να το βάλω στο μπλέντερ με το
κατεψυγμένο συμπυκνωμένο χυμό πορτοκαλιού
και το 1/3 της συνήθους συνολικής ποσότητας
νερού . Ακόμα έχει άσχημη γεύση , αλλά
τουλάχιστον μπορείτε να το καταπιείτε
χωρίς να νιώθετε φιμωμένοι . Εάν πάρετε
αρκετό για να σας πάει πραγματικά υψηλά,
την πρώτη τουλάχιστον φορά λογικά θα
κάνετε εμετό. Έχει όμως αξία να μπείτε
στον κόπο.
Ο Τέταρτος:
Ζητήσαμε από τον τύπο να μας πει πως
ήταν και είπε πως επειδή παίρνει τόσο
χρόνο για να αναπτυχθούν ποτέ δεν θα
είχε την καρδιά να κόψει ένα να δοκιμάσει.
Χρόνια αργότερα και εγώ συμφωνώ μαζί
του . Είμαι πάρα πολύ συνδεδεμένος με
τον δικό μου κάκτο για να τον φάω . Είναι
το δικαίωμα του καθενός, μεγαλώνουν
οδυνηρά αργά, και είναι παράνομο απλά
να κρατήσεις φρέσκα διαλεγμένα
μανιτάρια στο χέρι σου και να στέκεται
σε έναν χωράφι οπουδήποτε. Αυτό είναι
ακριβώς η πεποίθησητων επαιτών! Το ήξερα
ότι θα αλλάξει η κατάταξη , αλλά πίστευα
ότι ήταν ακόμα για τα αποξηραμένα ή «
παρασκευασμένα » από αυτά, όχι για ΟΛΑ!
Πόσο θλιβεροί μπορούν να γίνουν?
Επίλογος
Μπορείς
να παίρνεις μεσκαλίνη για όλη σου την
ζωή και να είσαι υγιέστατος, όπως μας
έδειξε αυτή η έρευνα. Τώρα για το αν η
μεσκαλίνη 'καίει φλάντζα'... και ναι και
όχι..
Ναι
γιατί ως ψυχεδελικό φανερώνει την ψυχή
[ή μέρος του υποσυνείδητου, ή και τα δύο
, όπως θες πες το], οπότε δεν ξέρεις τι
κρύβεται μέσα στο μυαλό και κατά πόσο
κατά τέτοιο μπορεί να επηρεάσει την
σκέψη και ακόμα και μέσα το 'ταξίδι' ,[ή
μετά από πολλά ταξίδια]..γενικώς σε μικρό
ή μεγάλο βαθμό, αλλάζουν οι νευροσυνάψεις
των εγκεφαλικών κυττάρων.. το πως/αν/κατά
πόσο/προσωρινά ή μη/ θα αλλάξουν εξαρτάται
φυσικά και από το set (άσκηση) και setting
(στήσιμο), [δηλαδή την
διάθεση/ψυχολογία/ψυχοσύνθεση/ψυχική
προετοιμασία σου και το εξωτερικό
περιβάλλον/εξωτερικά ερεθίσματα] κλπ.
που συνθέτουν την περίοδο όπου θα λάβεις
στο σώμα σου οποιαδήποτε ουσία...
Η
χρήση κάθε πράγματος η οποία γίνεται
με μέτρο, δηλαδή με το εκάστοτε μέτρο
σύγκρισης που έχει ένα άτομο με τον
εαυτό του (αυτογνωσία), αυτή και είναι
κάθε φορά η κατάλληλη να απαντήσει
τελικά στο ερώτημα αν ή όχι κάνουν κακό
στον σκληρό σου δίσκο ή στο σύνολο του
οργανισμού σου, τα ψυχεδελικά γενικά
και συγκεκριμένα η μεσκαλίνη ή ο κάκτος
του πεγιότ, δηλαδή η Λοφοφόρα γουιλιάμσι.
Θεωρώ
σημαντικό να κλείσω αυτό το άρθρο με
την εξής φράση: Όλα γίνονται! Όλα μπορούν
να δοκιμαστούν! Εφόσον όμως, και μόνο
εφόσον σχεδιάζονται με βάση κριτήρια
προσωπικά [αλεργίες, αρρώστιες, συχνότητα
χρήσης, συνολική επίδραση στο νου, το
σώμα, τα συναισθήματα και σε ολόκληρο
τον οργανισμό όπως τέλος σε οτιδήποτε
τύχει αυτο- παρατήρησής μας και είναι
περίεργο, καινούργιο ή γενικά δεν έχει
ξανασυμβεί(!) κατά την διάρκεια φυσικά
που είμαστε υπό επείρια ], με ρεαλιστικό
τρόπο και τέλος να υπάγονται στο σύνολο
της πραγματικότητας που μας διέπει,
χωρίς να χρειάζεται να ψάχνουμε για
κάποια ουτοπία…….
βιβλιογραφία:
Επιπρόσθετη βιβλιογραφία:
Σημείωση:
σε όσους επιθυμούν να αγοράσουν
διαδικτυακά κάκτο πεγιότ ή σπόρους
πεγιότ, δεν έχω κάνει καλή έρευνα πάνω
στο συγκεκριμένο θέμα. Ενδεικτικά έβαλα
2 σελίδες να κοιτάξετε να πάρετε μια
ιδέα! Ευχαριστώ!
